Kendime Monologlar

Sustu rüzgâr, kapandı kırgınlığın perdesi,Şimdi uzak bir dağda yankılanır nefesi.Korkulardan örülen o kaleler yıkılır,Geriye sadece aşkımızın…

Hayatım gözlerimin önünden geçerken, Pes etmek için inan halen çok erken. Bu kadar yüzsüzlük olur mu…

Sisli puslu sabahlardan gelen bir haberdi Aynı doğumumda attığım o acı çığlık gibi Çırpınıyordum o acınası…

Gözlerin sanarken o sonsuzluğu, Uçsuz bucaksız denizleri izlerdim. Damağıma kadar hissederken susuzluğu, Hiç dokunmadan seni özlerdim.…

Sessiz çığlıklarda ,karanlık gecelerde Şarkımızın sözlerinde, bir cümlede, bir hecede Seni aradım,durdum tekrar aradım Görünmezlikleri sen…

Bana bazen o soğuk ama huzurlu akşamları hatırlatıyorsun Sanki tüm günümü o evimize gelip beraber üşümek…

Öfke yağmurlarında ıslanıyorum Sana dokunan her tene lanet yağdırırken Hem aşkımla hem öfkemle yanıyorum Yanında özgürce…