Gözlerin sanarken o sonsuzluğu,
Uçsuz bucaksız denizleri izlerdim.
Damağıma kadar hissederken susuzluğu,
Hiç dokunmadan seni özlerdim.
Sensiz nasıl geçmiş o günlerim?
Zaman duraksız, zaman acımasızdı.
Sarhoş olmak için seni bekledim;
İçtiğim şarap dahi tatsızdı.
Sabah doğan güneşe baktığımda,
Bir anlamı olduğunu bilmiyordum.
Seni serinleten bir meltem sandığımda,
Habersizce alev alev kavruluyordum.
Bir gülüşün tadı olduğunu bilmezdim,
Kahkahanı öpmeye çalışana kadar.
Yaşamanın ölmek olduğunu söyleyemezdim,
Sende doğup, sende ölene kadar.
Ne bu yangın dindi ne de bu savaş bitti;
Ufukta seni gördüm, gözlerimi kapatıp yola düştüm.
İçimdeki o çocuk seninle el ele gitti;
Ben seninle doğdum, her nefeste sende büyüdüm.
Sadece daha fazla adım atmam gerek,
Artık gözlerimi açmaya gerek yok.
Doymadan öpmek değil mi sevmek?
Hep daha aç olurken, olamam ki hiç tok.
Geriye dönmek yok, köprüleri ben yaktım;
Bu onurlu savaşta tek zaferim sensin.
Kendi karanlığımla sadece sana aktım;
Nefes aldığım her an, bitmeyecek hevesimsin.
Bir Cevap Yazın