Şiirlerim

Hayatım gözlerimin önünden geçerken,

Pes etmek için inan halen çok erken.

Bu kadar yüzsüzlük olur mu söyle,

Ben seni böyle deli gibi severken?

Zorluktan korkup da kaçmalı mıyız,

Sarılmak dururken saklanmalı mıyız?

Aklımı başımdan alıp giderken,

Buzdan fırtınada yanmalı mıyız?

Ateşi avuçlayıp dokunmak sana,

Silahsızca vurulmaktır inan ki bana

Ne büyük asilliktir son nefesimde,

İsmini haykırarak can vermek sana

Ölmek belki de en kolay olanı,

Yaşamak bu işin asıl olayı.

Korkup da kaçmanın adı ölümse,

Aşk ile direnmek işin kolayı…

Her korkunda daha çok mu korkmalı,

Kaçtıkça daha da hızlı koşmalı

İnan bu his bana huzurdur ancak,

Kollarında nefes nefese kalmalı

Ağzından çıkan her harfe taparken,

Cümlelerin beni yakıp yıkarken,

Ne gitmek mümkündür ne kalmak bana,

Bunları bile yazıyorum tam koşarken!

Aynı evde aynı odada bile,

Aynı yastıktaki rüyada bile,

Kovalarken seni hızlanacağım,

Her dünyada yakaladığımda bile!

Bu aşk bir tesadüf olmadı bize,

Kaderin mührüdür yazılan bize.

Zamanlar silinip gitse de bir gün,

Alın yazımızdır kazınan bize

Dünyaya gelmeden çizilmiş yolum,

Seninle birleşti sağım ve solum.

Kaderim alnımda bir mühür iken,

Sana aşkımdır en güzel sonum!

Saatler dursun artık önemi de yok,

Sensiz geçen ömrümün değeri de yok.

Dünyanın gürültüsü sustuğu anda,

Göğsünden başka bir sığınağım yok!

Gözlerinin içinde boğulmak bile,

Cennettir inan ki uğruna çile.

Bir kere baksam o derin kuyuya,

Düşerim yeniden o son uykuya.

Aklımı dağıtan fırtınamsın sen,

Ruhuma dokunan tek şifamsın sen.

Ruhumun fırtınası dindiği anda,

Beni benden alan tek ruhumsun sen.

Kokun sinecek en derinime,

Huzurdur varlığın huzursuz gönlüme.

Dünyanın yükünü unuturum ben,

Başını koyduğun an göğsüme.

Karanlık çöktüğü an yeryüzüne,

Gözlerin ışık olur gece büzülür.

Kavuştuğumuz o an durur zamanlar,

Dünyanın tüm yükü birden çözülür

Mevsimler değişip yıllar geçse de,

Kader bu sevdayı çetin sarsa da,

Sözümden dönersem kahrolayım ben,

Ruhum seninledir zaman dursa da

Ağrıyan ruhuma dokunduğun an,

Diner içimdeki fırtına, tufan.

Senin ellerindir tek sığınağım,

Dinlenir kalbim sen sarıldığın an

Aynı gökte yaşlanmak tek dileğimdi,

İçimde filizlenen umut bağımdı.

Geleceğin en sakin, en derin anında,

Elini tutup susmak tek varlığımdı

Yarınlar seninle bir huzur durağı,

Kalbin ki ruhumun en tatlı ocağı.

Geçecek tüm fırtına, dinecek yağmur,

Aşkımız saracak her kırık bucağı

Yıllar geçip gitse, ömür bitse de,

Dünya bu sevdadan vazgeç dese de,

Bize ölüm yok ki bu fani yerde,

Ruhum sana aittir bedenim gitse de

Adını fısıldasam mısralarıma,

Bahar gelir içimin cılız dalına.

Sana adadım bütün yarınlarımı,

Gölge düşmesin senin bir tek anına

Ve bir gün son bulsa da bu fani yaşam

Yıldızların tozunda toprağın altına beni sar

Ruhum seninle bağlı sonsuza kadar,

Sen benim ilk duam ve en son arzumsun

Primo unico supremoque animae meae possessori…

Bir Cevap Yazın